W historii brytyjskiej muzyki tanecznej niewielu dyrygentów i bandleaderów zyskało taką popularność i uznanie jak Joe Loss. Urodzony 22 czerwca 1909 roku w Londynie, Loss już jako młody człowiek wykazywał niezwykły talent muzyczny. Studiował w prestiżowej Royal Academy of Music, gdzie doskonalił swoje umiejętności gry na skrzypcach, jednak prawdziwe powołanie odnalazł jako lider orkiestry.

Choć scena muzyczna lat 50. kojarzy się głównie z amerykańskimi artystami, Wielka Brytania także miała swoich bohaterów – a wśród nich wyjątkowe miejsce zajmują The Stargazers. Zespół powstał w Londynie na początku lat 50., a jego skład stanowili wokaliści i instrumentaliści specjalizujący się w harmonijnym, swingującym brzmieniu, które idealnie trafiało w gusta powojennej publiczności.

W dziejach amerykańskiej muzyki rozrywkowej lat 50. i 60. niewiele głosów brzmiało tak ciepło i przyjaźnie jak głos Rosemary Clooney. Urodzona 23 maja 1928 roku w Maysville w stanie Kentucky, Clooney zaczynała swoją muzyczną podróż jako nastolatka, śpiewając w duecie z siostrą Betty w lokalnych rozgłośniach radiowych. Jej talent szybko został dostrzeżony i już w 1946 roku podpisała kontrakt z zespołem Tony’ego Pastora, co otworzyło jej drzwi do wielkiej kariery.

W historii amerykańskiej muzyki popularnej niewielu artystów zapisało się tak mocno w świadomości słuchaczy jak Tennessee Ernie Ford. Urodzony 13 lutego 1919 roku w Bristol w stanie Tennessee, Ford zasłynął nie tylko swoim potężnym barytonem, ale również umiejętnością łączenia muzyki country, gospel oraz popu w sposób, który przemawiał do milionów Amerykanów.

W dziejach muzyki rozrywkowej XX wieku niewiele głosów zyskało taką rozpoznawalność i ponadczasowy urok jak głos Nat King Cole’a. Urodzony 17 marca 1919 roku w Montgomery w stanie Alabama, dorastał w Chicago, gdzie już jako dziecko uczył się gry na pianinie. Jego wrażliwość muzyczna rozwijała się w świecie jazzu, a pierwsze sukcesy odniósł jako pianista i lider zespołu The King Cole Trio, założonego w 1937 roku.

W historii brytyjskiej muzyki, niewielu artystów może się poszczycić takim wpływem na młode pokolenia, jak Lonnie Donegan. Urodzony 29 kwietnia 1931 roku w Glasgow, Donegan zyskał miano "Ojca Brytyjskiego Rocka" dzięki swojej kluczowej roli w popularyzacji skiffle – prostego, ale energetycznego gatunku muzycznego, który stał się fundamentem dla rodzącej się sceny rockowej w Wielkiej Brytanii.

Wpływ Counta Basiego na muzykę jazzową jest nieoceniony. Jego styl gry na fortepianie, charakteryzujący się minimalizmem i wyrafinowaniem, stał się wzorem dla wielu pianistów. Jego orkiestra, dzięki dynamicznym aranżacjom i doskonałej harmonii między muzykami, zdefiniowała brzmienie swingowe lat 30. i 40. XX wieku.

Dinah Shore, znana jako "Królowa telewizji" i "Pierwsza Dama Muzyki Popularnej", pozostaje niezapomnianą postacią w historii rozrywki amerykańskiej.

Perry Como - Ikona łagodnego brzmienia i niezapomniany głos ery rozrywki. Jego życie to historia pokory, talentu i nieprzemijającej popularności.

Teoretycznie mówi się, że jazz narodził się na początku XX wieku. Proces trwał jednak kilkaset lat, mieszając ze sobą muzykę różnych kultur. Pierwszym rodzajem jazzu był jazz nowoorleański. Później nastąpiła era swingu, która spopularyzowała jazz i porwała wszystkich do tańca. W latach 40. zaczęły pojawiać się nowe style wymagające ogromnych umiejętności od muzyków. Jak wyglądała cała droga jazzu do obecnej formy?

Rok 1898. Francis Barraud — przyzwoity, ale nie wybitny angielski malarz szuka inspiracji do kolejnego obrazu. Z pomocą przychodzi mu ciekawski pies brata, Nipper. Zaciekawiony zwierzak wpatruje się w znajdujący się na stole fonograf. Zdziwiony stara się znaleźć, skąd pochodzi dźwięk. Francis Barraud postanawia uwiecznić tę scenę. Jeszcze nie ma pojęcia, że namalowany obraz stanie się jednym z najsłynniejszych znaków towarowych — wymownym symbolem całego przemysłu fonograficznego na świecie.

Płytę winylową bez wahania można nazwać najpopularniejszym typem płyty gramofonowej. Nawet osoby, które rzadko mają styczność z gramofonami wiedzą, jak wygląda winyl. Ku zaskoczeniu niektórych istnieją także inne rodzaje płyt gramofonowych. Dzisiaj skupimy się na płytach szelakowych — poprzedniku winyli. Płyta szelakowa a winylowa - co je łączy, a co dzieli?

W okresie Bożego Narodzenia często w natłoku przygotowań zapominamy o tym, co najważniejsze. A w końcu to czas dzielenia się z innymi, więc w tym szczególnym czasie poświęć chwilę i wesprzyj potrzebujących.

Na naszym zaprzyjaźnionym profilu na allegro znajdziecie licytacje kolęd i świątecznych hitów. Dochód ze sprzedaży zostanie przeznaczony na 30. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy!

Z okazji Święta Niepodległości przygotowaliśmy szybki rzut oka na 3 ciekawostki z naszych zbiorów. Szukając pasujących do okoliczności tytułów zdecydowałem się wybrać takie trzy:

1. "Ulubione Piosenki Piłsudskiego" / "Raz Dzieweczki Poszły W Las" - bo Marszałek musi dzisiaj być!

2. "Jeszcze Polska nie zginęła" "Z dymem pożarem" "Boże coś Polskę" / "Marsz Sobieski" w wykonaniu orkiestry Syrena Record - trzy hymny na jednej stronie płyty

3. "Pierwsza Brygada" / "Wojenko Wojenko" - repertuar w temacie w wykonaniu Chóru Dana z Mieczysławem Foggiem w składzie

W czasach, gdy przemysł fonograficzny dopiero się rozwijał, powstawało wiele nowych i innowacyjnych wówczas gramofonów i nośników dźwięku. Bardzo często każda firma tworzyła własny rodzaj sprzętu grającego i płyt, licząc na to, że ich pomysł zdominuje rynek i osiągną monopol. Firma Pathe, wzorując się na fonografie Edisona, produkowała własny, unikalny sprzęt. O sukcesie miała zadecydować szafirowa igła, którą można było używać wielokrotnie.

To właśnie od nazwy francuskiej firmy pochodzi określenie „patefon”, które oznacza gramofony i fonografy tej marki. Płyty Pathe były przeznaczone do odtwarzania na patefonach. Co jest w nich szczególnego?

Na gramofonach najczęściej odtwarza się obecnie płyty winylowe. Doświadczeni fani muzyki retro wiedzą jednak, że istnieje znacznie więcej rodzajów płyt gramofonowych. Każdy z nich posiada swoje charakterystyczne cechy. Początkujący adepci mogą zagubić się w gąszczu informacji, dlatego postanowiliśmy przygotować obszerny przewodnik, który dogłębnie zaprezentuje płyty gramofonowe. Dzięki niemu zapoznasz się z różnymi rodzajami płyt do gramofonu, wybierzesz dopasowany do Twoich potrzeb nośnik audio i zapobiegniesz błędom, które mogą uszkodzić nagrania.

Pomimo nastania „ery muzyki cyfrowej” wielu z nas wciąż jest przyzwyczajona do odtwarzania muzyki z różnego rodzaju „krążków” – płyt CD, 7 oraz 12 calowych winyli, czy też najczęściej występujących w 10 calowej formie płyt szelakowych. Ważne jednak jest pytanie – jak to się wszystko zaczęło?

Historia muzyki w aktualnie znanej nam formie sięga wielu setek lat wstecz, lecz dopiero od niedawna można jej słuchać także w zaciszu własnego domu. Muzyka znana naszym przodkom, początkowo nie mogła być w żaden sposób archiwizowana. Wraz z ostatnim koncertem cichła, a jedyną jej formą zapamiętania były głowy ówczesnych widzów. Artyści z tamtych czasów pozostawili po sobie jedynie zapisane nuty, które w późniejszym czasie mogli odegrać ich następcy i tym samym (w pewnym tylko stopniu) przywrócić je do życia.