RICHARD TAUBER (16.05.1891 – 08.01.1948)

 

Kariera austriackiego tenora i aktora Richarda Taubera zdobi piękne karty historii europejskiej opery i operetki pierwszej połowy XX wieku. Tauber urodził się jako nieślubne dziecko sopranistki Elisabeth Seifferth i aktora Richarda Antona Taubera. Wychowywany przez matkę, pobierał naukę w domu pod okiem prywatnych nauczycieli. Wkrótce rozpoczął naukę śpiewu, a w wieku 7 lat trafił pod opiekę ojca, który zapisał go do Dr. Hoch's Konservatorium – Musikakademie we Frankfurcie. Uczył się tam gry na pianinie, dyrygowania i komponowania.

 

POCZĄTKI

 

Tauber zadebiutował 2 marca 1913 roku w operze „Czarodziejski flet”. Zarządzający Operą Drezdeńską, zachwyceni również kolejnym jego występem w „Wolnym strzelcu” natychmiast podpisali z nim pięcioletni kontrakt. Jego kariera zaczęła się błyskawicznie rozwijać. Występował, śpiewając liryczny repertuar, w wielu operach. Do historii przeszła jego umiejętność bardzo szybkiego przygotowania się do roli. Kreacji w „Fauście” nauczył się w 48 godzin, rolę Bachusa w operze „Ariadna na Naksos” przyswoił w jedną noc i z jedną tylko próbą, a do roli Kalafa w operze Pucciniego „Turandot” przygotował się w ciągu 3. dni przed wielką, krajową premierą.

 

OPERETKI, DALSZA KARIERA I KOŃCÓWKA ŻYCIA

 

W latach 20-tych skierował się w stronę operetki, której jednym z najlepszych twórców w tamtym okresie był Franz Lehar. Ten, zachwycony możliwościami wokalnymi Taubera, obsadził go w roli Armanda we „Frasquicie”. Rozpoczęła się bardzo owocna współpraca dwóch artystów. Kolejne operetki („Paganini”, „Carewicz”) okazały się niebywałym sukcesem, przynosząc tenorowi i kompozytorowi europejski rozgłos. W 1931 roku Tauber zadebiutował w Theater Royal przy Drury Lane w „Krainie uśmiechu” Lehara. W tym roku występował również w Stanach Zjednoczonych. W obawie przed prześladowaniami ze strony nazistów w Rzeszy Niemieckiej wyjechał do Austrii, gdzie kontynuował występy w Operze Wiedeńskiej. Pozostał tam do 1938 roku. W 1940 roku uzyskał brytyjskie obywatelstwo.
Na czas II wojny światowej jego kariera uległa zawieszeniu, a wielki powrót nastąpił w 1947 roku. Wystąpił w roli Don Ottavia w „Don Giovanni” Mozarta. Zmarł rok później na raka płuc.